بیضایی؛ فرزند شاهنامه و وجدان معاصر زبان فارسی
نویسنده: حمید سلجوقی آریارمن مواجهه با آثار استاد بهرام بیضایی برای بسیاری از ما صرفاً تجربهی تماشای یک فیلم یا نمایش نبود؛ نوعی همزمانی ذهنی بود که بینیاز از توضیح، پرسشی مشترک را میان مخاطبان …
نویسنده: حمید سلجوقی آریارمن مواجهه با آثار استاد بهرام بیضایی برای بسیاری از ما صرفاً تجربهی تماشای یک فیلم یا نمایش نبود؛ نوعی همزمانی ذهنی بود که بینیاز از توضیح، پرسشی مشترک را میان مخاطبان …
نگاهی تحلیلی به نشریهای که میخواهد گفتوگو باشد به قلم در روزگاری که کلمه دیگر جانِ خویش را از دست داده و گفتوگو بیش از هر زمان به آیینی تشریفاتی بدل شده، نشریهای با نام "همداستان" قدم به میدا…
نوشتهٔ: دکتر کیومرث آرزومند مرگ، برای آنان که عمری را صرف اندیشیدن به تاریخ، اسطوره و سرنوشت انسان کردهاند، هرگز امری ناگهانی نیست٫ و با این همه، مرگ بهرام بیضایی ــ همچون بسیاری از مرگهای بزرگ ـ…
به پیشگاهِ فضل و هنر: درنگی بر یک سهوِ قلم در عالمِ واژه و نوشتن، که هر نقطه سنگی است بر بنایِ حقیقت، پاسداشتِ نامها و نشانها، کمترین وظیفهی رهروانِ طریقِ قلم است. مجلهی «همداستان» که همواره کوشیده اس…
در ستایش مردی که زبانِ تاریخ بود مرگ برای او واژهی حقیری است. کسی که عمری در جستوجوی «مرگ یزدگرد» بر صحنهی تئاتر، شکوهِ زوال را به تصویر کشیده و در «هزارافسان» دنبالِ ریشههای گمشدهی هویت دویده، …
آهوی بخت من، گزل: تحلیلی بومزنگرایانه دکتر داود خزایی[1] چکیده افسانهی آهوی بخت من، گزل نوشتهی محمود دولتآبادی، اثری کوتاه و چندلایه است که فراتر از روایتی حیوانمحور، به تحلیل پیوند…
معرفی شاعر نادیه فضل بهکوشش: نظیفه حبیبی بانو نادیه فضل در بهار سال ۱۳۴۵ خورشیدی در شهر کابل چشم به جهان گشود. او پس از اتمام دورهٔ دبیرستان، وارد دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل شد، …
دلنوشته؛ چه کسی میگوید نترسیدیم؟ طیبه تیمورینیا ما چون قبیلهای سرگردان هستیم، رنجها و ترسهایمان را از شهری به شهری و از دیاری به دیاری میبریم. اما آفتاب از هر سمت که بتابد، سایههای ما هم…