وقتی به چشمان آسمان می‌نگرم،
حسرت بوسه‌یی بر جلال آبی رنگش در دلم غنج می‌زند.

پرندگان بوسه‌هایم پرکشان

 به امید نشستن بر لبان قرمز رنگ افق آسمان

سرسختانه با شکیبایی در نبردی نابرابر است

ولی...

پرندگانم، چونان سیمرغ،

اسطوره‌يي از توان و معرفت،

با دلی آکنده از عشق و غرور...

بر گِرد آسمان می‌چرخند تا شاید زمانی نه‌چندان دور،

راس ساعت عشق،

بوسه‌باران کنند، آبیِ آسمان را.