Kiam ni rigardas la oran epokon de Holivudo, antaŭ la perfektaj vizaĝoj de la tiamaj steluloj, aperas en la densaj ombroj de la nigra kino viro en trenĉo, fedoro klinita sur la frunto kaj cigaredo en la buŝangulo. Li ne havis altan staturon, nek klasikan belecon, nek veluran voĉon, sed Humphrey Bogart posedis impresan karismon kaj amaran aŭtentecon antaŭe neviditajn en la kino. "Bogie" ne estis nur aktoro; li estis la enkarniĝo de epoko, la simbolo de vundebla vireco kaj la kreinto de la "kontraŭheroo".

 

Naskita en riĉa novjorka familio ĉirkaŭ la jaro 1900, filo de elstara kirurgo kaj sukcesa ilustristino, Bogart estis ribelema spirito. Li estis forpelita de la prestiĝa Phillips Akademio kaj aliĝis al la usona mararmeo anstataŭ iri al Yale. Vundo sur lia supra lipo dum la Unua Mondmilito ŝanĝis lian parolmanieron por ĉiam, fariĝante lia persona marko. Post laborado en Broadway en la 1920-aj jaroj, li subskribis kun Fox en 1930, sed restis blokita en b-filmoj ludante gangsterojn.

 

Lia turnopunkto venis en 1936 kun La Ŝtonigita Arbaro (The Petrified Forest), kie li ludis la senkompatan murdiston Duke Mantee. La ĉefrolulo Leslie Howard insistis ke Bogart ricevu la filmrolon, establante lin en Holivudo. En 1941, li ludis en du historiaj filmoj: Alta Sierra (High Sierra), humanigante krimulon, kaj La Malta Falko (The Maltese Falcon), kie lia rolo kiel la cinika detektivo Sam Spade fondis la ĝenron de la nigra kino.

 

Tamen, Casablanca (1942) faris lin eterna ikono. Kiel Rick Blaine, cinika elmigranto kun rompita koro, lia improviza linio al Ingrid Bergman iĝis simbolo de kinematografia romantikismo kaj donis al li lian unuan Oscar-nomumon.

Lia persona vivo, tumulta ĝis 1944, ŝanĝiĝis dum la filmado de Havi kaj Ne Havi (To Have and Have Not) kiam li renkontis la 19-jaran Lauren Bacall. Ili formis unu el la plej mitaj geedziĝoj de Holivudo kaj kunaktoris en tri pliaj nigraj majstroverkoj. En la 1950-aj jaroj, li pruvis sian versatilon ludante avidecon en La Trezoro de Sierra Madre (1948). Li finfine gajnis la Oscar-premion por Plej Bona Aktoro ludante ebrian kapitanon en La Afrika Reĝino (1951) kun Katharine Hepburn. Li ankaŭ faris brilan psikologian ludadon en La Ribelo de la Caine (The Caine Mutiny, 1954).

 

Bogart mortis pro ezofaga kancero la 14-an de januaro 1957 en la aĝo de 57 jaroj. La franca Nova Ondo malkovris lin kiel kinejan dion, kaj AFI elektis lin en 1999 kiel la plej grandan viran stelulon en la historio de la usona kino.

Bogart instruis al ni, ke esti heroo signifas resti lojala al moralaj principoj en senmorala mondo.