ΕίκοσιτρειςΔεκεμβρίου. ΤοΑμβούργοέλαμπεκάτωαπόέναλεπτόστρώμαχιονιού, σανφωτογραφίαμεφίλτροτου Instagram. ΗΈντιθκαθότανστονκαναπέμεμιακούπαζεστόκρασίκαισκρόλαρεστοκινητότης· ανάμεσασεάψογαδωμάτια, ψεύτικαχαμόγελακαιτοάγχοςτωναγορώντηςτελευταίαςστιγμής. Μουρμούρισεμέσααπόταδόντιατης: «ΤαΧριστούγενναδενείναιπιαόπωςπαλιά.»

Εκείνηακριβώςτηστιγμή, εμφανίστηκεστηνοθόνηέναμήνυμααπόάγνωστοαριθμό: «Χο, χο, χο! Απόψεέχειςμιααποστολή: χάρισεσεκάποιονκάτιπουδεναγοράζεται.»

ΗΈντιθχαμογέλασεειρωνικάμεενόχληση: «Τέλεια! Μόνοαυτόέλειπε, νακατεβάσεικαιοΆγιοςΒασίλης WhatsApp.» Κιόμως, τομήνυμαδεντηνάφηνεσεησυχία. Φόρεσετοπαλτότηςκαιβγήκεστονδρόμο.

Στηγωνίατουδρόμου, έναςηλικιωμένοςάνδραςχωρίςσκούφοκαιγάντιακαθότανσεέναπαγκάκικαικοιτούσεεπίμοναταφωτισμέναπαράθυρααπέναντι. ΗΈντιθκάθισεδίπλατουκαιρώτησε: «Περιμένετεκάποιον;»

Ογέρονταςχαμογέλασεπικρά: «Όχι, απλώςκοιτάζωπόσοζεστόςκαιόμορφοςμπορείναφαίνεταιοκόσμοςαπ’ έξω.»

ΗΈντιθχαμογέλασεκαιηκουβέντατουςάναψε· γιατιςμέρεςπουπέρασαν, γιατημουσικήκαιγιατηβαριάμοναξιάτωνγιορτινώνβραδιών. Φεύγοντας, ηΈντιθάφησετοζεστόακόμακασκόλτηςσταπαγωμέναχέριατουηλικιωμένουκαιείπε: «Εγώτοχρειάζομαιλιγότεροαπόεσάς.»

Ογέρονταςχαμογέλασεμεβαθύβλέμμα: «ΤότεκατάλαβεςτονόηματωνΧριστουγέννων.»

Στονδρόμοτηςεπιστροφής, τοκινητόδονήθηκεξανά: «Ηαποστολήεξετελέσθη. Απόψεχάρισεςκάτιπουδενβρίσκεταικάτωαπόκανέναχριστουγεννιάτικοδέντρο.»

ΗΈντιθσταμάτησε. Ήθελεναγράψειμιααπάντηση, αλλάοαριθμόςδενυπήρχεπια. Σήκωσετοβλέμμαψηλά· ανάμεσαστασκοτεινάσύννεφα, τρεμόσβηνεέναμοναχικόαστέρι. Τηνέπιασανταγέλια. ΊσωςοΆγιοςΒασίληςναζούσεακόμα· απλώς, αντίγιαέλκηθροκαιταράνδους, ταξίδευεμε Wi-Fi καιβαθιάγνώσητηςανθρώπινηςκαρδιάς.

Ότανέφτασεστοσπίτι, έβαλετοκινητότηςσελειτουργίαπτήσηςκαικάθισεδίπλαστοπαράθυρο. Γιαπρώτηφοράέπειτααπόχρόνια, ταΧριστούγενναέμοιαζανξανάαληθινά. Γιατίτομεγαλύτεροδώροδενείναιαυτόπουβάζουμεκάτωαπότοδέντρο· είναιηαγάπηπουγεννιέταιανάμεσασεδύοανθρώπους.