نویسنده: دکتر عبدالرضا عشقیپور گوینده: مریم ثابتنیا در پیشگاهِ پرهیبت تاریخ، آنجا که واژهها در برابر عظمتِ رنج یک ملت تسلیم میشوند و قلم در دستِ حقطلبها میلرزد، «عدد» هرگز یک نشانهی صام…
در ستایشِ «جان» و در نکوهشِ «آمار»؛ تأملاتی بر فاجعهی ایران ( ۲۰۲۶-۲۰۲۵ میلادی) نویسنده: دکتر عبدالرضا عشقیپور وقتی اشکهای غلطان بر گونهٔ دوست عزیز و فرهیختهام را از پشت گوشی تلفن حس کردم، …
دیباچه در تاریخِ ادبیاتِ اعتراضی، «نامهٔ سرگشاده» همواره چیزی فراتر از یک مکاتبهی اداری بوده است؛ این فرمِ ادبی، بزنگاهی است که در آن «حقیقت» با تمامِ عریانیاش در برابرِ «قدرت» میایستد. وقتی «دکتر کیوم…
وقتی «ما» مرهمِ «من» میشود. نوشته: دکتر عبدالرضا عشقیپور ما در عصرِ «جزیرههای سرگردان» زندگی میکنیم. اگر به ویترین شبکههای اجتماعی، به تیتر اخبار و یا حتی به سکوتِ سنگینِ واگنهای مترو ب…
پارهای از جستار "تفاوتِ بینِ فلسفه و پندار عرفانی" از کتابِ "نقش بازدارندهی عرفان در رشد اندیشه در ایران" تألیف دکتر محمود فلکی توضیح این تفاوت، هر چند فشرده، بسیار ضروری است؛ چرا که هنو…
تبیین فلسفه امید و کیمیای همبستگی در این گذار تاریخی نویسنده: دکتر عبدالرضا عشقیپور میخواهم برایتان یک قصهٔ قبل از خواب بگویم، قصهای از خاکسترِ واقعه تا جوانهِ بیداریِ سحرگاهان. همدلان…
وقتی تاریکی، چراغ راهِ نجات میشود. نویسنده: دکتر عبدالرضا عشقیپور در تاریخِ اندیشهی بشر، همواره «نور» را به مثابه حقیقت و «تاریکی» را به مثابهی فقدان یا شر نگریستهاند، چهبسا پناه در همی…
ما از تردیدِ تاریک نیمهشب، تا طلوعِ آفتاب آزادیمان؛ پاسخی داریم به آنان، که باور ندارند عشق به ایران را. دکتر عبدالرضا عشقیپور در این روزهای سرنوشتساز، که خیابانهای ایران به میدانِ تجلیِ شج…