معرفی شاعر

نادیه فضل

به‌کوشش: نظیفه حبیبی

بانو نادیه فضل در بهار سال ۱۳۴۵ خورشیدی در شهر کابل چشم به جهان گشود. او پس از اتمام دورهٔ دبیرستان، وارد دانشکدهٔ حقوق و علوم سیاسی دانشگاه کابل شد، اما پیش از آنکه بتواند این دورهٔ تحصیلی را به پایان رساند، راه مهاجرت را در پیش گرفت و از سال ۱۳۶۴ خورشیدی همراه با دو فرزندش، سهیل و سیاوش، در شهر بُن آلمان به سر می‌برد.

با این همه، دوری از میهن زیبایش هیچ‌گاه مانع پویایی او نشد. همواره ثابت‌قدم و پیشگام در بوستان ادب و فرهنگ جایگاه خود را حفظ نمود، در برابر ناهنجاری‌های زمان ایستاد، به یاری قلمش فریاد برآورد و صدای خویش را با نفس‌های جسورانه به گوش هم‌میهنان و جهانیان رسانید.

خانم نادیه فضل، شاعر و نویسندهٔ توانا، در آلمان در رشتهٔ حسابداری به تحصیل پرداخت و هم‌اکنون در یکی از مؤسسات آلمانی مشغول به کار است. او از سال ۱۹۹۲ میلادی با مطبوعات «برون‌مرز» و به‌عنوان گوینده در برنامه‌های «هموطنان» همکاری داشته و همچنین با رادیوی «دویچه‌وله» (صدای آلمان) نیز همکار بوده است.

به نقل از خود ایشان:

«من از آن روزهای دور آغاز غربت، شعر را برای زیستن با همزبانانم برگزیدم و اکنون شعر تمام مفهوم زندگی مرا می‌سازد. در شعرها و نوشته‌هایم بیش از هر چیز، زندگی انسان‌های عزیز کشورم بازتاب یافته است.»

آثار منتشرشدهٔ بانو نادیه فضل:

پرنیان خیال (۱۹۹۷)؛ حاصل دوران جوانی شعر ایشان

جوانه‌های سبز غزل (2006)

ابرها بر شانه (۲۰۱۲، کشور چک)؛ سومین مجموعهٔ شعر

سنگسار، آغازی برای اندیشیدن؛ مجموعهٔ اجتماعی

دو مجموعه صوتی دکلمهٔ شعر با نام‌های چلچراغ و جوانه‌های سبز غزل.

نمونه شعر

بهار سوگوار

کجا توان شکفتن به گلبهار امید

کجاست شور سرودن که باز سبزه دمید

ز دید‌گان غم‌انگیز شام شهر غریب

ز سوگ سینهٔ من قطره‌قطره درد چکید

به انتظار شب اندر شب و شکسته سرود

سلام و زمزمهٔ آب و عطر گل نرسید

ز پنجه‌های حریر نسیم نوروزی

چگونه دست غمینم شکوفه خواهد چید

شقاوت و شب و اندوه و بیکران سکوت

و حجم تلخ تباهی و زخم پنجهٔ بید

ز آسمان و زمین و ز کوچه‌ها جاری است

چسان بهار فروزد چراغ سبز امید

منابع:

جوانه‌های سبز غزل، نادیه فضل

اینترنت، ویکی‌پدیا